Temidden van de weilanden wonen is een zegen, maar geeft ook 'zorg'...... Door een veelvoud van redenen hebben we al zoveel soorten bloemen en planten, maar ook diersoorten zien verdwijnen. Het voelt ongemakkelijk, vooral in relatie tot de boer-buren en met tegenzin wordt dan ook door ons jaarlijks gedoneerd aan het almachtige Waterschap. In hoeverre zijn zij 'schuldig'? Is het verlagen van een waterpijl zo 'onschuldig' als het lijkt? Onomstotelijk is vast komen te staan, néén.......

Toen mijn ouders nog in ons huidige huis woonden, konden ze tijdens het ontbijt genieten van het baltsgedrag van de kemphaan, de weilanden 'leefden' in het voorjaar, zicht-en hoorbaar . Het fietspad wat langs ons huis liep richting Nijbeets werd omlijst door een levend veldboeket. Van dit alles is weinig en soms niets meer over............In het kort de ontstaansgeschiedenis van 'Grutto paartje' en 'Grutto solo'.

Vorige week werd ik verrast met een pakje, uit Groningen, mij toegestuurd door MTW (mijn gieterij)  "omdat dit bij mij hoorde en ik het snel moest gaan lezen" .......   Het boek "De grutto" van Albert Beintema lag voor mij.......Mooie prent van Erwin van der Kolk prominent voorop. Ben er blij mee en vast van plan , me te verdiepen in het leven en huidige teloorgang van de grutto. Niet veel later werd bekend dat Albert Beintema's boek bekroond is met de Jan Wolkers prijs voor het beste natuurboek van 2016 !!  

Prettig om te lezen was de eerste allinea waar ik door Beintema gerustgesteld werd over de kleur van de gekozen patina, 'roest bruin' voor 'mijn' bronzen grutto's . Hij vertelt hoe hij staande in een Portugees rijstveldencomplex een 'enorme roestbruine vlek' van meer dan een hectare gevormd door duizenden grutto-lijven aanschouwde. ( D.D. februari 2014) . Ik ben benieuwd, of Beintema mij duidelijk kan maken, waarom ik deze markante vogel zo weinig zie en hoor!